شهرستان های استان تهران - خاطرات

شهيد «علی پیرونظر» در دفتر خاطرات خود نوشته است: «قرار شد بچه‌ها امشب در چادر بعثت جمع بشوند. بعد از نماز جماعت اعلام کردند دعای توسل به مناسبت شهادت امام حسن عسکری(ع) برقرار است. دعا خوانده شد حال عجیبی داشت و همه در افکار خود فرو رفته بودند و در حال خود بودند در وسط دعا سینه زنی شروع شد که وقتی به امام زمان (عج) رسید. سینه زنی خیلی با حال زده شد بعد از شام کمی با بچه‌ها صحبت کردیم.» متن کامل خاطره این شهید گرانقدر را در نوید شاهد بخوانید.

طاهره تبیریی مدیرکل بنیاد شهید و امورایثارگران شهرستان‌های استان تهران یادداشتی به مناسبت فرا رسیدن ۱۳ آبان روز دانش‌آموز و به یاد شهدای دانش‌آموز مدرسه شجره طیبه میناب برای مخاطبان نوید شاهد نوشت: «وقتی سخن از شهدای دانش‌آموز میان می‌آید، کلمات در برابر عظمت این ایثار، کم می‌آورند. ما امروز در برابر شکوهِ بی‌نظیری ایستاده‌ایم که در آن، معصومیتِ دوران کودکی و دانش‌آموزی، با صلابتِ بزرگ‌ترین قربانیانِ راه حق گره خورده است. شهدای دانش‌آموز میناب، نه تنها راه درس و کتاب را رها نکردند، بلکه با پیمودن مسیر خون و شهادت، به ما آموختند که ایمان و عشق به وطن، محدود به سن و سال نیست؛ بلکه از اعماق قلب‌های پاک و پرشور جوانان سرچشمه می‌گیرد.»

صادق مهماندوست راوی کتاب «پرستوی بال شکسته» نقل می‌کند: «همه اسرا خود را اخلاقا ملزم می‌دانستند که از حقوق محدود اسارتی خود (یعنی ۱/۵ دینار عراقی) بخشی را به‌عنوان مشارکت در امر خیر تخصیص دهند و آن را به دوستانی که مسئول این صندوق در هر آسایشگاه بودند، تحویل داده تا آنها هم پس از جمع آوری کمک‌های داوطلبانه بچه‌ها، با آن پول ها، شیرخشک (که قبلا گفته شد) بخرند و ماست اسارتی بزنند و یا اقلام دیگر را تهیه کنند و به بیماران و نیازمندان بدهند.»

طاهره تبیریی مدیرکل بنیاد شهید و امورایثارگران شهرستان‌های استان تهران در یادداشتی به مناسبت ایام شهادت حضرت فاطمه زهرا(س) نوشت: «شهادت حضرت فاطمه زهرا (س) تنها یک واقعه تاریخی نیست، بلکه آیینه‌ای است که حقیقتِ برخورد با ظلم را به ما نشان می‌دهد. ایشان با همان روحیه‌ای که در برابر حوادث سختی روز‌های پایانی عمرشان ایستادگی کردند، آموزه‌هایی از صبر و پایداری به جهان بخشیدند.»

از شهید «عباس شفیعی» روایت شده است: «همیشه می‌گفت: ما مردم قدر امام را زمانی خواهیم فهمید که دیگر میان ما نباشد وهمیشه آرزو می‌کرد قبل از امام دنیا را ترک گوید و آرزویش شهادت بود، می‌گفت: چقدر خوب بود اگر همه به فرمان امام گوش می‌کردیم و دستوراتش را عمل می‌نمودیم،»

از شهید «هادی شکری» روایت شده است: «تبحر آقاهادی، تعمیر ماشین سنگین بود و سر هم کردن قطعات خودرو‌های اسقاطی و بنا کردن یک ماشین دیگر. پدرش هم ماشین سنگین داشت و از همان ابتدای جنگ باروبُنه می‌برد جبهه.»

پریسا مرادی همسر شهید سرهنگ دوم پاسدار رضا کمندی می‌گوید: «امیر همیشه به شهادت مثل یک حسرت نگاه می‌کرد، وقتی که حاج قاسم شهید شد، می‌گفت: همه رفتند و من جا ماندم. خوش به حال حاج قاسم که مردم اینگونه بدرقه اش می‌کنند کاشکی من هم همین گونه بدرقه بشوم. شهادت همه آرزو و خواسته قلبی امیر بود. من در برابر این حرف‌ها سکوت می‌کردم، می‌دانستم که شهادت افتخاری است که لایق هر کسی نمی‌شود. اما حق امیر چنین عاقبتی بود. او به اینکه روزی شهادت نصیبش شود، افتخار می‌کرد.»

مسگریان همرزم شهید «علی آقارضایی» روایت می‌کند: «در عملیات والفجر ۳ در منطقه مهران (چذابه) بودیم. فرمانده تیپ، من و علی را بی‌سیم‌چی خودش انتخاب کرد و قرار بود چند روز بنده باشم و نوبت بعد شهید علی آقارضایی؛ هنوز پانزده روز نگذشته بود مرتب پیغام می‌داد به فلانی بگویید نوبت ایشان تمام شده و نوبت بنده است و خیلی اصرار می‌کرد به محض رفتن به منطقه، فرمانده تیپ را دیدم...» ادامه این روایت را در متن بخوانید.

صادق مهماندوست راوی کتاب «پرستوی بال شکسته» نقل می‌کند: «از ابتکارات بچه‌ها در اوج محدودیت‌های اسارت که میتوان به آن اشاره کرد، درست کردن سرکه بود؟! آن هم با سهمیه محدود چند عددی خرما برای هر نفر و البته درست کردن سرکه هم کار هرکسی نبود و به قولی، به دست هر کس نمی‌آمد.»

مهدی کعبی سرپرست معاونت فرهنگی بنیاد شهید و امور ایثارگران شهرستان‌های استان تهران بعدازظهر امروز یکشنبه در مراسم اختتامیه مسابقات رالی خانوادگی ایثارگران که در مجموعه آستان مقدس امام خمینی(ره) برگزار شد با گرامیداشت شهدای ورزشکار و تبریک هفته تربیت بدنی گفت:کار فرهنگی نیازمند مشارکت همه دستگاه‌ها و نهادها است.