شش ماه بستری در بیمارستان، چشم مصنوعی، آسیبهای عصبی و سالها رنج؛ اینها تنها بخشی از زندگی جانبازی است که هنوز پس از چهار دهه با دردهای جنگ زندگی میکند.
شهید «نجات فتاحی خانقاهی» متولد ۱۰ شهریور ۱۳۴۷ در کرمانشاه، در خانوادهای مؤمن و معتقد به ولایت فقیه پرورش یافت. با وجود محرومیتها و بازماندن از تحصیل، او با دلی پر از ایمان، داوطلبانه به جبهههای حق علیه باطل شتافت و در ۱۹ سالگی به درجه رفیع شهادت نائل آمد.
در پنجمین مجموعه تصویری شهید «ستار عباسی»، پاسدار مؤمن و مدافع حرم، گوشههایی ناب از زندگی، حضور میدانی و لحظههای بیتکلف او منتشر میشود؛ جوانی ۳۲ ساله که در ۲۵ آبانماه ۱۳۹۴ در سوریه بر اثر ترکش خمپاره تکفیریها به شهادت رسید.
در ۲۹ شهریور ۱۳۶۶، «بهروز قبادی» جوان ۱۸ سالهای که دور از خانواده در جبهههای کردستان مشغول دفاع از وطن بود، نامهای پر از مهر، دلتنگی و ایمان نوشت؛ نوشتهای که از عمق غربت یک رزمنده و استواری او بر عهد دفاع با امام و وطن حکایت دارد.
همرزمان شهید «سهراب نصرتی» در نامهای سرشار از دلداری و حقیقت، از روزهایی میگویند که در یک سنگر نفس میکشیدند، در یک پناهگاه میخوابیدند و برادری را در میدان نبرد معنا میکردند؛ آنان پیام تسلیت خود را به پنج خواهر داغدیده شهید تقدیم کردهاند.
عکسی که امروز منتشر میشود، یادگار شهید «ستار عباسی» پاسداری است که با قلبی سرشار از ایمان در برابر تکفیریهای داعش ایستاد و در ۳۲ سالگی به شهادت رسید؛ تصویری از سربلندی و ایمان یک مدافع حرم.
شهید «عبدالکریم ملکی» در وصیتنامه کوتاه، اما عمیق خود، شهادت را مسیر رشد و اخلاص میخواند و با آرزوی خدمت به اسلام، مردم را به حفظ وحدت و دوری از مراسمهای تجملاتی و غیردینی دعوت میکند.
شهید «محمد رضا ملکی آرام» در وصیتنامه روحبخش خود هشدار میدهد که دشمنان انقلاب از شهادت رزمندگان هراسی نخواهند دید، چرا که برادران و فرزندان آنان راه نورانی شهدا را ادامه خواهند داد. او شهادت را افتخاری برای دیدار «معشوق» میخواند.
شهید «معروف علی مرادی بید سرخی» در وصیتنامهاش مینویسد حتی اگر پیکرش تکهتکه شود، هر ذره بدنش ندا میدهد که پیام مظلومیت ملت ایران و عشق به حسین (ع) را به کربلا و نجف برسانید.