شهید ولی‌اله فیضی در وصیتنامه خود می‌نویسد: اين احساس را در خود مى‌بينم كه تازه دارم، زندگى مى‌كنم و شهادت است كه تولد ديگر را بر من اهداء مى‌كند.


به گزارش نوید شاهد از زنجان، شهید ولی‌اله فیضی یکم اردیبهشت 1345 ، در روستای گلجه از توابع شهرستان زنجان به دنیا آمد. پدرش رحمت‌الله و مادرش رقیه نام داشت. تا اول راهنمایی درس خواند. تعمیرکار خودرو بود. از سوی بسیج در جبهه حضور یافت.

بیست و هشتم آبان 1362 ، در پنجوین عراق به شهادت رسید. پیکرش مدتها در منطقه باقی ماند و بيست و دوم ارديبهشت 1376 ، پس از تفحص در مزار بالای شهرستان زادگاهش به خاک سپرده شد.

وصيت‌نامه

بسمه تعالى

خدايا! آن روزى كه تصميم به شهادت گرفتم و از همه چيز خود گذشتم و براى اولين بار وصيتنامه نوشتم از همه دردها و غمها آزاد شدم. تا حالا من مرده بودم و اين لحظه آغاز جهاد است. اين احساس را در خود مى‌بينم كه تازه دارم، زندگى مى‌كنم و شهادت است كه تولد ديگر را بر من اهداء مى‌كند چه خوب است كه انسان شهادت در راه خدا را پذيرا باشد.

اى پدر و مادر ارجمندم! مرا حلال كنيد چون در زندگى فرزند خوبى براى شما نبودم. با استقامت و صبور باشيد مبادا روحيه خود را ببازيد و ناراحت شويد چون ناراحتى شما ناراحتى من است. افتخار كنيد كه فرزندى در راه خدا تقديم كرده‌اند.

در آخر از همه مسلمين، خواهران مى‌خواهم، هر كارى را كه انجام مى‌دهيد هر سختى كه مى‌گوييد و حتى راه رفتن شما براى خدا باشد. نقاق، دروغ، غيبت و حسادت را از خود دور كنيد و برادروار زندگى كنيد. من اينجا چند جمله وصيتنامه را در دانشگاه جبهه نوشتم. باز تكرار مى‌كنم، هر خطايى و هر لغزشى كه از من ديديد به پاى مكتبم نگذاريد و مرا ببخشيد و برايم دعا كنيد تا در اين راهى كه قدم نهاده‌ام، در پيش حسين ابن على (ع) سر بلند باشم و از شما مسلمانان مى‌خواهم كه امام را تنها نگذاريد و امام و اسلام و رزمندگان را دعا كنيد و در نمازهاى جماعت شركت كنيد. و در آخر از دانش آموزان مى‌خواهم كه درس بخوانند و امام را دعا كنند.

منبع: اداره اسناد بنیاد شهید وامور ایثارگران استان زنجان

برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر
اخبار برگزیده