شهید علیرضا شفیق در وصیتنامه خود سعادت بزرگی که نصیبش شده می‌گوید.

به گزارش نوید شاهد از زنجان، علیرضا شفیق در دوم بهمن ماه سال 1339 متولد و در تاریخ 22 فروردین ماه سال 1362 به شهادت رسید.

وصيت‌نامه

(بسم الله الرحمن الرحيم))

((بى عشق خمينى نتوان عاشق مهدى شد))

با درود به رهبر انقلاب و با سلام به امت شهيدپرور ايران. من به آن هدفى كه داشتم، يعنى شهادت رسيدم.

درست است كه من لياقت شهيد شدن را ندارم. من در حدود 16 ماه در منطقه بودم و تا آنجا كه از دستم برمى آمد، دين خودم را به ملتم ادا كنم و اگر مادرجان من كشته شدم، هيچ گريه نكن. بلكه افتخار كن كه پسرت در راه دين مبين اسلام و در راه پادشاه كربلا شهيد مى شود، چه سعادت بزرگى است.

محمود جان! درست است من به خانواده ام اذيت بسيارى كردم اما به مادر و برادرم آقا جواد و آقا ولى و يك به يك خانواده‌تان بگوييد، مرا حلال كنند. محمود جان! اول از همه مواظب مادرم و برادرم و خواهرم باش. شما و آقا جواد در اين مدت، خيلى به من محبت كرديد. من از شما عذر مى خواهم، اجرتان با امام زمان است و اگر من شهيد شدم، مرا در پيش پدرم به خاك بسپاريد.

مادرجان! مثل هميشه به امام و تمام رزمندگان دعا و كمك و يارى كن. به تمام دوستان و آشنايان بگوييد كه مرا حلال كنند. در پايان همه شما را به خدا مى سپارم. خدا يار و ياورتان.

وصيت نامه سرباز عليرضا شفيق به تاريخ 18/1/1362

منبع: بنیاد شهید وامور ایثارگران استان زنجان

برچسب ها
نام:
ایمیل:
* نظر:
خاطرات شفاهی
عکس
تازه های نشر